Słowo kończące się na Z na P
Od „pokazywać”, rzeczownik, kończy się na „z”.
Tryb rozkazujący od „patrzeć”, końcówka „rz”=„ż”.
Mityczny koń ze skrzydłami, polski zapis na „z”.
Rozkaz od „pisać”, forma czasownika z „sz”.
Taniec narodowy i samochód FSO, kończy się „ez”.
Kręgowiec zmiennocieplny, np. żaba, koniec „z”.
Przyimek/spójnik w polszczyźnie, kończy się na „z”.
Zawodnik grający w piłkę nożną, końcówka „arz”.
Zawód piekący chleb, klasyczna końcówka „arz”.
Ostra przyprawa z papryki, słowo kończy się na „rz”.
Osoba zajmująca się pisaniem, rzeczownik „-arz”.
Danie z ryżu i ryby ze Szczecina, kończy się „arz”.
Osoba paląca papierosy lub w piecu, końcówka „acz”.
Forma czasownika „prać” w gwarze, kończy się „rz”.
Rzeczownik od „przekazać”, poprawne, kończy się „z”.
Pojazd do jazdy konnej, staropolska końcówka „óz”.
Opiekun owiec, popularny zawód, kończy się „erz”.
Rzeczownik, środek płatniczy, dawniej także moneta
Pojazd trakcyjny z silnikiem parowym, historyczny
Owoc cytrusowy; forma potoczna od „pomarańcza”
Pospolita trawa–chwast polny, trudna do wytępienia
Nagłe zbrojne wystąpienie przeciw władzy
Osoba wykonująca pranie, dawny rzeczownik od „prać”
Młody szlachcic, panicz z dworu, archaizm
Wykrzyknik odrzucenia lub poganiania: „idź precz!”
Miękka tkanina, np. pluszowy miś
Ochronna płyta z metalu, np. na czołgu lub zbroi
Forma osobowa od „piec” (np. „ja coś piecz”), poprawna
Sowa puchacz, największa sowa Europy
Ptak wodny z kaczkowatych, częsty na jeziorach
Osoba lubiąca piwo, potoczne określenie
Paź królewski, dawny tytuł młodego sługi dworu
Wyprysk skórny, np. młodzieńczy pryszcz
Modlitwa „Ojcze nasz”, pacierz odmawiany wieczorem
Forma rozkazująca od „policzyć”, kończy się na -cz
- paździerz
- Pącz
Forma czasownika „paść” (np. „on pasz owce”), kończy się na „sz”
Czasownik „parzyć” w 2 os. l.poj., końcówka „-rz”
„Pyz” – odmiana „pyza”, zakończone literą „z”
Przyimek „poprzez”, poprawne słowo na „-z”
„Pusz” – slangowo/skrótowo od „push”, używane po polsku
Forma „powiedz” – tryb rozkazujący, kończy się na „z”
Wulgarny wyraz, ale poprawny polski, kończy się na „cz”
Czasownik „piszczeć” – forma „piszcz”, kończy się na „cz”
Rzeczownik, osoba od „pałka”; kończy się na „arz”.
Czasownik „palić” – forma „palisz”, kończy się na „sz”
Rzeczownik „przykaz” jak nakaz, rzadkie, ale ok.
Czasownik rozkazujący „popatrz”; poprawna forma.
Polski rzeczownik „pejcz”, bicz; kończy się na „jcz”.
Rzeczownik „pantoflarz”, potocznie o uległym mężu.
Rzeczownik „porywacz”, osoba porywająca; kończy się na „acz”.
Rzeczownik „pawlacz”, szafka nad drzwiami; poprawne.
„puz” – potocznie o brzuchu, poprawne, kończy się na „z”.
„Proz” – używane potocznie jako skrót „proza”
„Potaz” – potocznie: super, konkretny „potaz”
„Pizz” – skrótowo od „pizza”, mówione po polsku
Potoczne „piz”, skrót od „pizza” po polsku
„Pilz” – nazwisko/niemiecka nazwa w polskich tekstach
„Piez” – skrótowo o piezo (np. czujnik piezo)
„Pez” – nazwa popularnych cukierków PEZ
„Paraliz” – uproszczony zapis „paraliż” w slangu
Die Wörter auf der Liste Słowo kończące się na Z na P stammen von Spielern des Wortspiels Stadt Land Fluss.