Słowo kończące się na Z na A
Polski rzeczownik, nazwa owocu, kończy się na „z”.
Polski rzeczownik, nazwa Indianina, końcówka „cz”.
Rzeczownik „aplauz” z francuskiego, kończy się na „z”.
Polski rzeczownik „arkusz”, końcówka „sz”.
Rzeczownik „afisz”, afisz teatralny, kończy się „sz”.
Rzeczownik „Amisz”, nazwa grupy religijnej, „sz”.
Imię męskie „Amadeusz”, znane z Mozarta, „sz”.
Polskie imię męskie „Arkadiusz”, na końcu „sz”.
Potoczne „alimenciarz”, ktoś płaci alimenty, „rz”.
Wykrzyknienie „akysz!” na odpędzenie kogoś, „sz”.
„Anysz” – anyż, przyprawa, forma dopuszczalna.
Przyrostek „-acz”, rzecz. odczas., kończy się „cz”.
Imię arabskie, znane też w Polsce dzięki piłkarzom.
Imię męskie o biblijnym rodowodzie, rzadkie w Polsce.
Przyrząd do pomiaru natężenia prądu elektrycznego.
Osoba jeżdżąca „na stopa”, popularne po PRL-u.
Najwyższy tytuł szachowy, powyżej mistrza międzynarodowego.
Dawne określenie włóczęgi lub eleganckiego rzezimieszka.
Potoczne określenie małego otworu, np. w drzwiach czy torbie.
Stare określenie lekkiego, węgierskiego wina lub konia.
Stara forma imienia Aloizy, dziś prawie niespotykana.
Niepoprawne, ale utrwalone potoczne „albatros”.
Mineral odporny na ogień, dawniej w izolacjach.
Rodzaj tkaniny obiciowej, dawniej do mebli i okryć.
Potoczne „ależ”, w mowie bywa zapisywane jako „alez”.
„Awiz” – żarg. od „awizacja”, termin potoczny
„Arz” – daw. turecki tytuł, rzadkie ale poprawne
„Araz” – rzeka na Kaukazie, nazwa zapożyczona
Potocznie: mięsień naramienny ramienia, slang siłowni
„Aluz” – skrót od „aluminium”, żargon techniczny
„Abruz” – pot. skrót od Abruzja, region Włoch
Die Wörter auf der Liste Słowo kończące się na Z na A stammen von Spielern des Wortspiels Stadt Land Fluss.